ahmed arif

ahmed arif, dört mevsim hayat, hayatın kendisi.

(bkz. Plugin <em></em> Not Found)

Vikiden...

21 Nisan 1927'de Diyarbakır'da doğan Ahmed Arifin babası Kerkük'lü Türkmen, annesi Kürt kökenlidir.[1] Diyarbakır Lisesi'nden mezun olunca Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü’nde okudu. Üniversite eğitimi sırasında iki kere TCK 141'ye muhalefetten tutuklandı. 1940-1955 yılları arasında değişik dergilerde yayınladığı şiirlerinde kullandığı kendine has lirizmi ve hayal gücüyle Türk edebiyatındaki yerini aldı. Şiirlerini Türkçe yazmıştır.

"Kirveyiz, kardeşiz, kanla bağlıyız Karşıyaka köyleri, obalarıyla Kız alıp vermişiz yüzyıllar boyu, Komşuyuz yaka yakaya Birbirine karışır tavuklarımız Bilmezlikten değil, Fıkaralıktan Pasaporta ısınmamış içimiz Budur katlimize sebep suçumuz, Gayrı eşkiyaya çıkar adımız Kaçakçıya Soyguncuya Hayına" (otuzüç kurşun)

Şiirlerinde herzaman anadoluda yaşayan halkların kardeşliğine vurgu yapar. Şiirleri Kurmançi ve Zazacaya çevrilmiştir.

Şiirlerinin toplandığı tek kitabı 1968'de yayınlandı. Türkiye'de en çok basılan kitaplar listesindedir. Yılmaz Erdoğan gibi bir çok şair şiirlerinden alıntı yapmıştır. Sert surat ifadesine karşın insanın içini okşayan şiirleri vardır. Ahmed Arif hala gençliğe damgasını vurmaktadır. Hasretinden Prangalar Eskittim adlı şiiri Ahmet Kaya tarafından şarkı haline getirilmiştir. Ayrıca Cem Karaca tarafından da bir çok şiiri bestelenmiştir.

-admin de pelin gibi rüyalarını ingilizce mi görüyor?-

ingilizce wikipedia'da kürt orjinli türk şair demişler. doğru demişler. alalım buraya yazıyı;

Ahmed Arif
From Wikipedia, the free encyclopedia
Jump to: navigation, search
Ahmed Arif (1927 Diyarbakır -1991) was a Turkish poet of Kurdish origin.

Ahmed Arif has studied philosophy at Ankara University. He has been arrested on political grounds in 1950 and spent time in prison till 1952. Published in various literary journals, his poems were widely read due to their original lyricism and imagery influenced by Anatolian folk cultures. He has published only one collection of poetry: Hasretinden Prangalar Eskittim (Fetters Worn Out by Longing/1968) – a volume which has gone through a record number of printings.

THIRTY-THREE BULLETS 1. This is the Mengene mountain When dawn creeps up at the lake Van This is the child of Nimrod When dawn creeps up against the Nimrod One side of you is avalanches, the Caucasian sky The other side a rug, Persia At mountain tops glaciers, in bunches Fugitive pigeons at water-pools And herds of deer And partridge flocks...

Their courage cannot be denied In one-to-one fights they are unbeaten These thousand years, the servants of this area Come, how shall we give the news? This is not a flock of cranes Nor a constellation in the sky But a heart with thirty-three bullets Thirty-three rivers of blood Not flowing All calmed to a lake on this mountain

2. A rabbit came up from the foot of the hill Its back is motley Its belly milk-white A mountain rabbit, pregnant, lost up here Its heart heaved to its mouth, poor thing It can draw repentance from man. The hour was solitary, a solitary time It was faultless, naked dawn

One of the thirty-three looked In his body the heavy void of hunger Hair and beard all tangled Lice on his collar He looked, and his arms were wounded This lad with hellion heart Looked once at the rabbit Then looked behind

His delicate carbine came to his mind Sulking under his pillow Then came the young mare he brought from the plain of Harran Her mane blue-beaded A blaze on her forehead Three fetlocks white Her cantering easy and generous His chesnut mare How they had flown in front of Hozat!

If he were not now Helpless and tied like this The cold barrel of a gun behind him He could have hidden on these heights These mountains, the friendly mountains, know your worth Thank God, my hands will not put me to shame These hands that can flick off with the first shot The burning tobacco ash Or the tongue of the viper Sparkling in the sun

These eyes were not duped even once By the ravines waiting for avalanches By the soft, snowy betrayal of cliffs These knowing eyes No use He was going to be shot The order was final Now the blind reptiles will devour his eyes The vultures his heart. 3. In a solitary corner of the mountains At the hour of morning prayer I lie stretched Long, bloody...

I have been shot My dreams are darker than night No one can find a good omen in them My life gone before its time I cannot put it into words A pasha sends a codded message And I am shot, without inquest, without judgment

Kinsman, write my story as it is Or they might think it a fable These are not rosy nipples But a dumdum bullet Shattered in my mouth... 4. They applied the decree of death They stained The half-awakened wind of dawn And the blue mist of the Nimrod In blood They stacked their guns there Searched us Feeling our corpses They took away My red sash of Kermanshah weave My prayer beads and tobacco pouch And left Those were all gifts to me from friends All from the Persian lands

We are guardians, relatives, tied by blood We exchange with families Across the river Our daughters, these many centuries we are neighbours Shoulder to shoulder Our chickens mingle together Not out of ignorance But poverty We never got used to passports This is the guilt that kills us We end up Being called Bandits Killers Traitors...

Kinsman, write my story as it is Or they might think it a fable These are not rosy nipples But a dumdum bullet Shattered in my mouth 5. Shoot, bastards Shoot me I do not die easyly I am live under the ashes I have words buried in my belly For those who understand My father gave his eyes on the Urfa front And gave his three brothers Three young cypresses Three chunks of mountain without their share of life And when friends, guardians, kin Met the French bullets Out of towers, hills, minarets

My young uncle Nazif His moustache still new Handsome Light Good horseman Shoot, brothers, he said Shoot This is the day of honour And reared his horse...

Kindsman, write my story as it is Or they might think it a fable These are not rosy nipples But a dumdum bullet Shattered in my mouth...

Akşam Erken İner

Akşam erken iner mahpusaneye.
Ejderha olsan kar etmez.
Ne kavgada ustalığın,
Ne de çatal yürek civan oluşun.
Kar etmez, inceden içine dolan,
Alıp götüren hasrete.

Akşam erken iner mahpusaneye.
İner, yedi kol demiri,
Yedi kapıya.
Birden, ağlamaklı olur bahçe.
Karşıda, duvar dibinde,
Üç dal gece sefası,
Üç kök hercai menekşe...

Aynı korkunç sevdadadır
Gökte bulut, dalda kaysı.
Başlar koymağa hapislik.
Karanlık can sıkıntısı...
"Kürdün Gelini"ni söyler maltada biri,
Bense volta'dayım ranza dibinde
Ve hep olmayacak şeyler kurarım,
Gülünç, acemi, çocuksu...

Vurulsam kaybolsam derim,
Çırılçıplak, bir kavgada,
Erkekçe olsun isterim,
Dostluk da, düşmanlık da.
Hiçbiri olmaz halbuki,
Geçer süngüler namluya.
Başlar gece devriyesi jandarmaların...

Hırsla çakarım kibriti,
İlk nefeste yarılanır cıgaram,
Bir duman, kendimi öldüresiye.
Biliyorum, "sen de mi?" diyeceksin,
Ama akşam erken iniyor mahpusaneye.
Ve dışarda delikanlı bir bahar,
Seviyorum seni,
Çıldırasıya

Ahmet ARİF

YURDUM BENİM ŞAHDAMARIM

Engereğin dişlerine işledim,
Ağu dişlerine
Oluklu, çentik...
Ve vurgun,
Gözleri bir çift cehennem
Burnuna kan tütmüş
Pars bıyığına...
Dağın pulat yüreğine işledim,
Şimşeğin masmavi usturasına
Sevdanı usul-usul
Sevdanı mısra-mısra
Lo ben seni hapislerde sevmişim,
Ben seni sürgünlerde.
Yurdum benim şahdamarım...

Yücende buzul
Ve kar,
Maviş dağ tavşanları
Gün vuranda alaran
Zemheri yılanları
Ve yakut bir hışımla
Öyle çakılan
Sonsuzluğun yakışığı kartallar.

....................
....................
Başım gözüm üstünesin
Suskum, avazım üstüne...
Adından başka silah
Yazgından başka günah
Daha yazmamış
Hiçbir gizli dosyada
Hiçbir açık kitapta.

Peşinde azgınları
Kanlı paranın
Yani Doların itleri,
Altın, Sterlin kurtları
Ve petrol Nemrutları
Ve kurşun Yezitleri...

....................
....................
Kaçgunda, kaçakta
Can havlindesin...
Ve çocuk ölüleri
Parçalanmışlar
Daha süt kokuyorlar
Ve anne ölüleri
İncecikten, gencecikten
Açık hepsinin gözleri.
Halkım benim
Askıda çığ...

Ahmed ARİF

şiir tarzı her ne kadar nazım'a benzetilmeye çalışılsa da kendine has bir üslubu vardır. hasretinden prangalar eskiten adamdır. toplumcu gerçekçi akımına dahil olduğu söylenir. kısa ve sert mısraları fırça çeker gibidir. gürül gürül bir şiir yazmıştır. fazla kelimeye yer yoktur onun şiirinde. bu yönüyle de cahit zarifoğlu'na benzer.

suskun isimli şiirinde geçen "ağlıyor yeşil"i duyumsamak için illada Karadeniz e gidilmesi gerektiğini anladım. tamam söyledim de bunun ahmed arif le ilgisi ne onu anlamadım.

Palmiro palmiro (İşçinin Şiiri)

Palmiro Palmiro şanlı işçi
Sıcak yaralarındaki barut kokusu
Kesik anaların sütü
Ve kaçmıştır bebelerin uykusu
Korku katedrallerinde yarım adamın
Gün görmüş meydanları Roma'nın
Bizimledir
Mavi mavi eser deniz meltemleri
Sicilya'nın güneşli kalçaları
Karpostal dalgınlığında
Napoli bahçeleri
Bizimle bizden yanadır hava
Bizden yana su
Bizden yanadır Sinyor de
Gasperi'nin ve bütün siyorların kokusu
Ürkmüştür manastır fareleri

Ahmed Arif

'terketmedi sevdan beni'şiirini funda arar okudu.