ates dustugu yeri yakiyor

ferhat tunç şarkısını anısatan başlık. hamasi feryatlarla durmayacak bu kan. ne kadar tamponsun haa eleman. hatta el aman. aman.

kan tutar beni

ilgili güzel bir yazı. 26 ekim 2007 vatan gazetesinden tuğçe baran yazısı: Bugünlerde “Kürt” olmak Bir Kürt arkadaşım anlatıyor: “İki gün önce Nişantaşı’nda bir berbere gittim. Tıraş olacağım. İçerisi kalabalık. Bir yandan iş yapılıyor bir yandan haberler izleniyor. Her ekranda başka bir kanal. Girdik mi girecek miyiz.. Sonra DTP başkanı çıktı. Üzüntülerini söylemeye çalışıyorlar. Koro halinde küfür başladı. Kıyamet kopuyor. Televizyonu kıracaklar nereyse. Hep beraber bağrışmaya başladılar: ‘Kürtlerin tümünü kesmek lazım zaten, her tarafı bir güzel bombalayacaksın, taş taş üstünde bırakmayacaksın, Diyarbakır diye bir şey kalmayacak, gerekirse canlı canlı gömeceksin, hepsi hain bunların..’ Hadi bakalım! Sıkıysa görüş belirt. Sıkıysa de bakalım “Baba bombalamayı düşündüğün yerlerde benim anam, babam, kardeşim, anneannem, babaannem, dedelerim, yeğenlerim, kuzenlerim ez cümle bütün sülalem yaşıyor”. Bir elinde ustura bir elinde bir KÜRT kafası, hadi bakalım davet et o berberi akla mantığa!!..” Hayır edemezsin. Zira hadise PKK aleyhtarlığından komple bir Kürt aleyhtarlığına döndü.. Ve Kürtler sanki sadece Diyarbakır, Van ve Hakkari’de yaşıyorlarmış gibi sokaklara ulu orta, en küçük bir frene basmaya gerek duymadan Kürt aleyhtarlığı yapılmaya başlandı. Manava gidiyorum, küfür kıyamet, eczaneye gidiyorum küfür kıyamet, kuru temizlemeciye gidiyorum küfür kıyamet.. Sayın halkımız yine unuttu ki biz iç içe yaşıyoruz. Ve yine unuttu ki Kürt dediğin sadece inşaat işçisi değildir, Kürt dediğin sadece pazarcı değildir, Kürt dediğin sadece esmer değildir. Müşteri diye taksine aldığın sarışın kadın, sakalını kestiğin reklamcı, evini kiraladığın bankacı, kaldığın “butik” otelin sahibi, çocuğunu teslim ettiğin öğretmen, zerzevat sattığın ve yazılarına pek bayıldığın köşeci DE pekala Kürt olabilir. Ne yapsın şimdi onlar sen yanlarında Kürtlere dere tepe düz giderken? “Hepsi hain, hepsi işbirlikçi, hepsini bombalayacan!” dediğin zaman? Bir başka Kürt arkadaşım ilkokul öğretmeni ve öğrencilerinden duyduklarından siniri bozulmuş vaziyette. “Evlerde küçük Kürt katilleri yetişiyor gibi gelmeye başladı. Nerelisiniz diye soracaklar diye ödüm kopuyor” diyor. İlkokul öğrencilerinden söz ediyorum dikkatinizi çekerim! Beni facebook’tan bulan eski sınıf arkadaşlarımdan da gelip duruyor ırkçı mesajlar.. Hiç akıllarına gelmiyor belki ben bir Kürdüm?!? Eskiden bunu belirtmeye gerek duymuyorduk ama yani tipim göstermiyor diye olamaz mıyım? Bir batı ilinde beraber okula gittik diye Kürt olma ihtimalim yok mudur? Kürt değilim tamam ama belki bir Kürt’le evlendim?! Çocuklarım yarı Kürt?! Eniştem belki Kürt?! Kuzenler yeğenler belki yarı Kürt?! Olamaz mı? Hayatında silah tutmamış yeğenlere, kuzenlere hain gözüyle mi bakacağım bundan sonra hanımefendiler beyefendiler küçük akıllarıyla böyle buyuruyor diye? İpin ucu bir kaçtı, öyle böyle değil. Bugünlere Türk olmak ne kadar zorsa memleketin batısında bir Kürt olmak da o kadar zor anladığım kadarıyla. Zaten fiili saldırıların da başladığını duyuyoruz oradan buradan. Basınımız da yer almıyorsa da kulaklara geliyor.. Nereye gidiyoruz nereye?

insanların sahip olduğu en değerli şey olan yaşam'ın bir kenara atılıp ölüm'üm şehitlik diye kutsallaştırıldığı bir toplumda kanın durması nasıl olacak bilmiyorum.diyebildiğim tek şey: kimse benim için ölmesin, istemiyorum.hiçbirşey bir insanın hayatı kadar değerli olamaz.şahinlerin savaş naraları attığı bir dönemde beyaz güvercinlere sarılmanın faydası asıl şimdi önemlidir...

yüzbinlerce kürdün korunması dağdaki üç beş çapulcuya kaldıysa vay halinize...ırak da saddam'ın zulmünden abd'ye sığınmıştı, korunacağını düşünerek..

kaçırılan akıl,giden sağduyu,kaybolan merhamet,akan salyalar,kan kokusunun davetiye çıkardığı vampirler ve kalabalıkları, cam gibi kırmaları kalpleri, sonra kezap gibi gözyaşları,yeşilçam filimlerdeki sezercik üstüne birde annesi sikilen,bacısı oruspu olup amcansının yarağını omzunda hep ağır bir yük gibi taşıyan emrah ve bu yarağın roketlere dünüşme sürecinin başkahramanları,şimdilerde ise askerlik şubeleri önündeki kuyruklar, ve kuyrukta ölen emekliler. kimse sevemedi zaten bizi ile latifdoğanları ,ferdileri,ha(kan) taşıyıcıları. parçala beni behçet, kurtar beni karamurat,atıl kurt gün senin günündür. Sevinçten ağzın kapanmıyor gün senin günündür.gözlerinde azrailin tırpanı,başını okşamadılar, kopar kafaları,seni hiç dinlemediler kes kulakları,sen hiç bütün olamadın kork bölünmekten.ve sen pkk neden uzak değilsin tüm bunlara ,koca bir yalansın.. "Sizinle aynı oksijeni paylaşmaktan nefret ediyorum"

hamasi söylemlerin dışına çıkılması gerekliliğini direten başlık.

İş bu raddeye geldikten sonra durdurabilen buyrun durdursun. Mucize diye bir şey hala varsa gelmesini beklemekten başka yapılacak yok gibi..

bendeniz şehitlerin yanında bir hiçim: ve ağlıyorum yüzyıllardır tüm şehitlere en eskisine de en yenisine de: ve dua ediyorum ki: herbirinin ama herbirinin başına yaşamı üfleyecek bir Mesih gelsin: Ve dudaklarından öpsün: ya da mehdi: Mesiha bizim için ölmüştü: Bizim bizim bizim birbirimzi sevmemiz için: yarın katran siyahıyım:

doğrusu pkk'lı değilim ama salak da değilim. sürekli pkk ayrı kürt ayrı diyenler bugün kürtleri ve pkk'yı aslında ayırmadıklarını gösteriyorlar. artık kürtler dışarda rahat dolaşamıyor. ee nolacak peki? özgür olmadıklarında tamam mı diyecekler, düşman gözler altında oldukları zaman tamam mı diyecekler!!! hayır, haysiyetli hiçbir kürt bunu kabul edemez. doğrusu bu nefret kürt halkına yöneldiğinde kürt halkı kendini koruyacak güçlerin yanında yerini alacaktır... ateş düştüğü yeri yakar... bkz:[bkz:kürt düşmanlığı]

[http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=236512]