emocular yeni kaybedenler kulübü

"emocu" diye bir şey yoktur.
"emo" diye bir şey vardır.
hiç bir ~çık'afedersiniz~ sikimi doğru dürüst araştırıp nedir ne değildir bu diye bakmaktan aciz basınımızın senelerce punk'lara "punkçı" (hatta pankçı) demesi gibi bir salaklık neticesi ortaya çıkmış bir sözcük garibesidir "emocu".
ha emolar tartışılır, ele anılır; bu süreç içinde eşeğin götüne rahatlıkla sokulup çıkarılabilir, bence mahsuru yok, o ayrı konu.
zira bu emocağzlar, anne-babalarının verdiği harçlıklarla "ay biz isyan ediyoruz ama yaaa kimse bizcikleri anlamıyo, çık'zıvallıyııaaz gerçekteeen,ayrıca anne-bıbımızdan da nifret idiyoruuuz, ve ayrıca da fizikçi çok gıcıııak, ve de konvers'imin kenarısı yırtıldı ağlamak isteeğğyorum şu an, it s e kruğıl vööörld şünküüü" şeklinde gezinen bi avuç olağan ergenden başka bişiy değildir. internet minternet, mp3 indirme özgürlüğü filan bunların olağan ergenliksel geçişlerini pekiştirmiştir, hepsi bu.
ve dostlarım;
"emo"cağlar kaybedenler kulübü filan değil olsa olsa "kaybedermiş gibi yapanlar kulübü"dür; ki bunlara "poser" deriz.
ay böğktürler. dikkate alınmalarına lüzum yoktur, "fak yu" bile demeye gerek yoktur; penisi yormaya değmezler... filan.

cadı avı sezonunu başlatan insancıklar. satanistlikle itham edilen metalciler bitti, sıra bu çocuklarda..

aynı zaman da elektrik mühendisleri odasının kısaltmasıdır

(bkz. hacılar hocalar giremez)

son dönem bir garip gençlik hareketi olan ve apolitik olan. politikliği q harfini k yerine kullanmak olan ben bu dünyadan değilim abi imajlı çocuklarımıza takılan emoculuk'un medyaya yansımış hali:
hürriyet büşra ve kardeşinin evden kaçmasını konu edinen haberi ise şöyle vermiş:

Bağcılar’da evden kaçıp bir hafta sonra İzmir’de bulunan 13 yaşındaki Büşra E. ve 14 yaşındaki Cansu B. ‘Emo’cuydu.

Kendilerini “duygusal çocuklar” olarak tanımlayan Emo’cuların ortak noktası “duygusal punk” adı verilen müzik türünü dinlemeleri. Emo’nun İngilizce-Türkçe sözlükte karşılığı: “Kendine zarar veren metal dinleyen kişilik” ve “Emotion’dan gelen ve duygusal anlamda hüsran yaşayan, bitap düşen, histerik.”
Bu sosyal akım 1980’lerde ABD ve Japonya’da hızla yayıldı. Sayıları her geçen gün artan Emo Kids yani Emo fanları kendi aralarında oluşturdukları dili kullanıyor. Büşra E.’nin arkadaşlık sitesi facebook’ta kullandığı isim Büshra Yoq. Bu Emo’ca bir isim. Cansu B. ise sarı kabarık saçları mini eteği ve elbiseli fotoğrafını koyduğu profilinde kendi adını kullanıyor.

Emo’cular internetteki gruplarda bir araya geliyor. Hepsinin uymak zorunda olduğu yasalar var. Kendi aralarında oluşturdukları dili anlamak çok kolay değil. Bu nedenle Emo’caya çeviren sözlükler var.

Beyoğlu ve Kadıköy popüler

Saçlarını genellikle tek gözlerini kapatacak kadar öne yatırıyorlar. Arkada kalan kısımları ise jöleyle ya da spreyle kabartarak karıştırıyorlar. Amaçları ise yüzlerinin tamamını göstermemek. Yüzlerinin görünen kısımlarına ise piercing yaptırmak aralarında çok yaygın. İstanbul’da en çok İstiklal Caddesi’ndeki İş Bankası’nın önü ve Kadıköy’deki Rexx Sineması’nın önünde takılıyorlar. Cinsiyeti çok önemsemeyen Emo’cular, dama işaretli pantolon, gömlek giymeyi çok seviyor. Kıyafetlerinde kırmızı-siyah-mor en yaygın kullandıkları renkler.
http://www.hurriyet.com.tr/gundem/11985445.asp?gid=229