george "el hekim" habas

Filistin Davası ’nın kilit isimlerinden, Filistin Halk Kurtuluş Cephesi (FHKC ) kurucu lideri George Habaş , cumartesi günü sürgünde, Amman ’da kalbine yenik düştü.

Filistin ’in efsanevi lideri Yaser Arafat da dahil olmak üzere birçok Filistinli lider, İsrail ile masaya otururken, siyonist rejimle işbirliği yapmayı reddeden Habaş ve lideri olduğu FHKC , Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ ) içerisinde uzunca bir dönem El Fetih ’in yanında bir ikinci eğilim olarak oldukça etkili oldu. Filistin ’in bağımsızlık yolundaki zorlu engelleri karşısında dahi devrimci tutumu ve Filistin Davası ’na bağlılığından vazgeçmeyen Habaş , asıl mesleğinin hekimlik olmasının yanı sıra “devrimin doktoru ve bilgeliği” nedeniyle “El Hekim ” olarak tanınıyordu.

George Habaş , 1926 yılında Filistin ’de bugün Lod diye anılan, Lidda’da Hıristiyan bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesi 1948’de İsrail ’in kuruluşu, El Nakba (Büyük Felaket ) ile kendi topraklarında mülteci konumuna düşen on binlerce Filistinli aileden biri idi. Daha sonra tıp okumak üzere Beyrut Amerikan Üniversitesi ’ne kaydolan Habaş ’ın asıl tutkusu ise, Filistin Davası ve devrimci mücadele oldu. İlk gençlik yıllarında Arap monarşilerine karşı şiddetli saldırılar düzenlemeyi savunan “İntikam Gençliği” grubunun aktif bir üyesi olan Habaş , daha sonra Mısır ’ın efsanevi Devlet Başkanı Cemal Abdül Nasr ’ın Pan -Arap mesajından esinlenerek, Arap devletleri arasındaki birliğin “Filistin ’in kurtuluşunu” getireceğini savundu. Ancak İsrail ’in 1967 yılındaki III . Arap -İsrail Savaşı ya da Altı Gün Savaşı ’nda Mısır , Suriye ve Ürdün ’e galip gelmesi, Nasr ’ın Pan -Arap sosyalizm hayalinin de sonu gibi görünüyordu. Altı Gün Savaşı ’ndaki hezimet, Pan -Arab sosyalizm için büyük bir geri sıçrama olsa da, Filistin ’in bağrından kopacak bir direnişi de tetikledi. Filistin ’de I. İntifada ’nın patlak vermesinden kısa bir süre önce Filistin Halk Kurtuluş Cephesi ’ni (FHKC ) kuran Habaş , örgütün Marksist -Leninist bir çizgide olduğunu vurguluyordu.

Kuruluşunu takip eden 10 yıl içinde, dönemin belirgin eylemlerine imza atan FHKC , Filistin Davası ’nı uluslararası gündeme taşıdı. Gerçek bir vatansever ve dava adamı olan Habaş , İsrail ve Batı dünyası tarafındansa “terörist” olarak yaftalanmaya çalışıldı. Ancak bu karalama kampanyası başarılı olmadı ve Habaş , sadece Filistin değil; emperyalizme karşı savaşan tüm halklar nezdinde saygın bir konuma yükseldi.

Habaş , FKÖ içinde Arafat ile de uzun bir rekabet süreci yaşadı. Arafat önderliğindeki El Fetih , 1970’li yıllarda Arap devletleri arasında Filistin meselesine destek yaratmaya çalıştığı sıralarda, FHKC yüzünü Sovyetler Birliği ’ne ve Çin ’e çevirdi. Habaş , yükselen “ılımlılık eğilimi”nin her yeni aşamasına karşı çıkıyordu. Arafat , 1988’de FKÖ ’de “iki devletli çözüm” önerdiğinde; FHKC artık FKÖ ile birlikte hareket etmeyeceğini bildirdi. 1990’larda ise Arafat , İsrail ile daha sonra Oslo Anlaşması ile sonuçlanacak müzakerelere gidiyordu. FHKC , İsrail ’le siyasi bir uzlaşmaya gidilmesine de karşı çıktı ve laik, demokratik ve bağımsız Filistin Devleti vaadini sürdürdü. Oslo Anlaşması ’nın ardından Habaş , İsrail ’in 1996’da Filistin ’deki bir mitinge gitmesi için uçuş izni vermesine rağmen Filistin topraklarına girmeyi reddetti. Filistin ’e ayak bastığında, Oslo sürecini meşrulaştırmış olacağına inanıyordu. Habaş , sağlık nedenleri ile 2000 yılında FHKC liderliğinden ayrılmak zorunda kaldı. Ancak örgütün üzerindeki etkisi devam etti. Habaş son nefesinde dahi Filistin ’deki duruma kafa yoruyor ve bölünmenin ağır sonuçları ile Gazze ’deki son durum yorgun kalbini daha da zayıflatıyordu. Ölümünden kısa süre önce Gazze ’den gelen haberleri yakından izlediğini söyleyen Habaş ’ın eşi Hilda Habaş , “Acı içindeyken, doktorları ona ‘Gazze halkıyla birlikte acı çekiyorsunuz’ diyordu...”

Habaş ’ın ölümüyle Filistin ’in ve özgürlük için mücadele eden bütün dünya halkları da, mücadeleci liderlerinden birini yitirmiş oldu.

Siyonizmin sömürgeci-işgalci doğasını “emperyalist bir tahakküm ajanı” olarak tarif eden Habaş ardında, sınırları aşan anti -emperyalist mücadelenin parçası Filistin mücadelesinde yerleşik bir enternasyonalizm ve devrimci kararlılık mirası bıraktı.