üstad nietzsche'nin en güçlü önermelerinden biridir. o ki yüzyıl evvelinden şunu demiştir; "Güç ve iktidar hırsı değişikliğe uğradı, ama o aynı yanardağ hâlâ yanıp duruyor; sabırsızlık ve sınırsız sevgi kurban istiyor; ve önceleri 'tanrı aşkına' yapılan şeyler, şimdilerde para uğruna yapılıyor, ki, bu da en yüksek güç ve iktidar duygusu ve iyi hissetmeyi sağlıyor." (Sabah Alacası, 204)
ilkel insan'daki ile şu anki insan arasında hiçbir fark yok. ölesiye kutsadığımız güç ölesiye tabulaştırdığımız istenç, ölesiye kabil'in isteği. o halde şunu soruyorum kendi yalanında buhranlar yaşayana. senin istencin ne! neye küfrediyorsun? kendi özüne mi? yoksa topraktan gelen bu lanetin akıtılmasını mı istiyorsun ey güç budalası? kendine iktidar belirlediğin herşeye aslında öfkeyle yaklaşıtığının farkında mısın! o halde o öfke büyük bir sevginin tezahürü değil midir. sen ey kapitalist kardeşim(hepimiz aynıyız ne tuhaf, içimizde büyüyen iktidarın kullarıyız)
"Eğer yaratmak istiyorsak, kendimize hiç kadar büyük bir özgürlük vermek, böylece ahlaktan kurtulmak ve şenlikleklerle neşelenmek gerekir. (Geleceğin önsezileri! Geçmişi değil geleceği yüceltmek! Geleceğin mitini bulmak! Umut içinde yaşamak!) Şanslı anlar! Ardından perdenin yeniden inmesine izin vermek ve düşüncelerimizi kesin ve yakın amaçlara indirgemek!" (Güç İstenci)
demiş olan nietzche'nin umutsuz bakışlarını görmüyor musun! o halde neden hala didinip duruyorsun kendi kustuğun şeyleri yutmak için...
güç istenci kustuğunu yutmaya çalışma istemidir çünkü.
yadırgadığın şeyin özünde olması ne utanç verici bir duygu...
"Tanrı ölümünü, büyük bir reddedişe ve kendi üzerimizde sürekli bir zafere dönüştürmezsek, bu kaybın bedelini ödemek zorunda kalırız." sayfa 183
bütünlüklü insan tribi yapma bana:nietzsche
(bkz. kari istenci)
üstad nietzsche'nin en güçlü önermelerinden biridir. o ki yüzyıl evvelinden şunu demiştir; "Güç ve iktidar hırsı değişikliğe uğradı, ama o aynı yanardağ hâlâ yanıp duruyor; sabırsızlık ve sınırsız sevgi kurban istiyor; ve önceleri 'tanrı aşkına' yapılan şeyler, şimdilerde para uğruna yapılıyor, ki, bu da en yüksek güç ve iktidar duygusu ve iyi hissetmeyi sağlıyor." (Sabah Alacası, 204)
ilkel insan'daki ile şu anki insan arasında hiçbir fark yok. ölesiye kutsadığımız güç ölesiye tabulaştırdığımız istenç, ölesiye kabil'in isteği. o halde şunu soruyorum kendi yalanında buhranlar yaşayana. senin istencin ne! neye küfrediyorsun? kendi özüne mi? yoksa topraktan gelen bu lanetin akıtılmasını mı istiyorsun ey güç budalası? kendine iktidar belirlediğin herşeye aslında öfkeyle yaklaşıtığının farkında mısın! o halde o öfke büyük bir sevginin tezahürü değil midir. sen ey kapitalist kardeşim(hepimiz aynıyız ne tuhaf, içimizde büyüyen iktidarın kullarıyız)
"Eğer yaratmak istiyorsak, kendimize hiç kadar büyük bir özgürlük vermek, böylece ahlaktan kurtulmak ve şenlikleklerle neşelenmek gerekir. (Geleceğin önsezileri! Geçmişi değil geleceği yüceltmek! Geleceğin mitini bulmak! Umut içinde yaşamak!) Şanslı anlar! Ardından perdenin yeniden inmesine izin vermek ve düşüncelerimizi kesin ve yakın amaçlara indirgemek!" (Güç İstenci)
demiş olan nietzche'nin umutsuz bakışlarını görmüyor musun! o halde neden hala didinip duruyorsun kendi kustuğun şeyleri yutmak için...
güç istenci kustuğunu yutmaya çalışma istemidir çünkü.
yadırgadığın şeyin özünde olması ne utanç verici bir duygu...