haber siteleri

kızılderililer dumanla haberleşirdi:) nereden nereye! internet gazeteciliğinde belli başlı haber ajansları daha şanslı ve tabii bilinen medya grupları. diğer haber sitelerine gelirsek; demokratız diyerek ne idüğü belirsiz kişilere köşe veriyorlar bu kişiler de sanal diyarda serbest atış yapıyorlar amiyane. ne imla kurallarından(de'ler, ki'ler.. bıktık artık tekrardan) haberdarlar ne dünyadan. anlatım bozuklukları gırla gidiyor. anacım sana kim verdi bu diplomayı demek lazım. bu kişilerin toplama olduğu izlenimini alıyorum,pek çok kişiye rahatsız edici gelebilecek bu durumda da üçüncü mevki olmaktan kurtulamıyorlar. fakat şöyle bir durum var: kentlerde işe güce yaramaz insanlara terkedilmiş, herkesin herşeyi yapıp, kirletip, konuşabildiği meydanlar vardır onun gibi de düşünebiliriz bu durumu. ayak takımının sesi gibi. çok elitist de düşünmemek gerekir belki de. her satıcının kendine göre alıcısı bulunmakta. yalnız;işin içine ciddi boyutlarda maddi kaygılar girerse pek çoğu kepenk kapatacak bu gidişle:)

Moğollar hjaberleşmede atı öne çıkarmışlardır. Cengiz Han, sarayla önem verdiği merkezler üzerine birer günlük aralıklarla posta istasyonları (yam) kurdurarak buralara birer sahib-i divan atamıştı. Bu posta teşkilâtının da en önemli işlevi devlet haberleşmesini sağlamaktı. Yamlar 25 ile 30 millik mesafelere kurulmuştu. Yerine göre buralarda 400 civarında at bulundurulurdu. Marko Polo' ya göre on bin civarındaki yamlarda 300 bin at bulunuyordu. Bu dönemde atlı haber taşıyıcılar yanında yayalar da mevcuttu, her üç milde bir kurulan 10 kadar evin bulunabileceği yerleşimlerde bulunuyorlar, haberleri buralardan elden ele geçirerek süratli bir şekilde iletiyorlar, böylece 10 günde gidecek bir haber 1 günde iletilebiliyordu. Bu dönemle ilgili şaşırtıcı bir istatistik ise haberin 24 saatte 375 kilometre yol alabilmesidir. Bu denli mükemmel çalışan sistemdeki giderler içerisinde yer alan atlar çevre halkı tarafından sağlanırdı, sadece ana yollar dışındaki yamlar için hükümdar at verirdi.

nerden nereye be!..