hey gidi gunler gunlugu

babam sınav kağıtlarını eve getirirdi. bir gün milletin fuzuli addettiği dersin sınavından sonra gelen baskılara dayanamayarak herkesin kötü giden talihini iyiye çevirmek maksadıyla kağıtları ele aldım. babam notları okudu: herkesin yüzünde mütebessim bir ifade.. galiba babam meseleyi çözmüştü. bir daha kağıtlar eve hiç uğratılmadı.ama sevgili kızına da hiç belli etmedi anladığını; sanıyorum dersinin fuzuli olduğunu o da biliyordu..

tanıdık ordusuyla gelibolu'da pikniğe gidilmişti. şahane bir orman, deniz, bozulmamış tabii örtü.. yiyecekler yendi, sohbetler edildi, oyunlar oynandı, keşfe çıkıldı... en küçük kardeşim el değmemiş tabiatın el değmemiş ağaçlarından birinin en tepesindeki dalına çıkmış kuş misali.. ben diyeyim 10 metre siz söyleyin on beş metre..hemen bizimkilere haber verdim. babam ağacın altına geldi; kardeşimi panikletmemek için:''oğlum, evladım yavaş yavaş in aşağıya, sağlam dallara tutunarak, hadi aslanım bekliyoruz..''gibi bi şeyler söyledi. bizimki sen birden bırak kendini aşağıya; dallara çarparak yere düştü. aniden olmuştu her şey.. kolu ters dönmüş vaziyette kalktı, gülüyor serseri. hemen kucağına aldı babam.. doğruca hastaneye.. allah'tan bi şey olmamış. doktor ters kolunu çekerek düzeltmiş, babamın gözünden yaş gelmiş. bizimkinde tık yok. doktor hayretler içinde:) ağlamak ne demek?! kitabında yok adamın.. o kol bir türlü kaynayamadı, ikinci kez kırdı haydut. neyse ki zar zor düzeldi. o ağaçtan düşüşünü hiç unutamıyorum. ölecek sanmıştım:(

herbirerinin arasinda 1 yada 2 yas olan 5 kardestik en buyukleri ben oldugum icin annem mesgulken kucuklere bakma gorevi bana verilirdi ,nefret ederdim cocuk bakiciligindan ...)

sokagin biraz daha ilerisinde oturan mine ben ve fatma aramizda para toplayarak bakkal aliihsan amcadan sigara almaya karar verdik ve bu is icin fatmayi gorevlendirdik.Aliihsan amca ne yapacaksin diye sorunca ogretmenimize aliyoruz demis fatma hediye olarak :) mine nin evinde paylastiktan sonra sigaralari birer tane yakalim dedik ve daha yakar yakmaz amcasinin kizi caldi kapiyi ve kokudan anladi hemen..mineye e..den (yani benden )bunu beklemezdim demis.cok uzulmustum..

fatma komsu kizi,ilkokul ve orta okulu onunla birlikte ayni sinifta okumustuk.liseye gondermemisti ailesi .babasi onu halasinin issiz gucsuz ogluna vermisti duydumki cok sefalet cekmis uc tanede birbirine benzeyen renkli gozlu kizi olmus.(bizim oralarda renkli goz fazla olmadigindan yesil gozlululere cakir emine cakir hatice yada cacik gozlu, mavi gozlulere gok gozlu denilir gozlerinin rengiyle nam yaparlar) kucukken annesinin elbiselerini topuklu ayakkabilarini giymeye pek heveslenir bizim evde gulme konusu olurdu.cok gulerdi annem Fatmanin arkasindan cokta severdi.her Allahin gunu ders ,ev odevi bahanesiyle bize gelir annemle konusur gulusurlerdi.oda benim gibi ayni avlu icinde ki binada tum aile babannne amca hala hep birlikte yasiyorlardi.babannesigil haca gitmislerdi bir yaz gunu beni cagirdi babannesinin telefonundan (ozamanlar bircok sanatcinin yada unlunun 900 lu numaralardan hatlari vardi) babannesinin telefonundan bircok yerleri aradi ve bana bugun buradan aradik yarinda sizin evden arariz diye soz verdirdi.neyse tamam dedim bende ama yaprmiyim asla ! :)
biray sonra annesi anneme gelmis yuklu telefon faturasindan yaramazliklarimizdan yakinmisti.hey gidi gunler heyy

babamla bir otobüse bindik gidiyoruz- şubat tatili ve biz anadolu'da bir şehirden istanbul'a gidiyoruz..şöför bir türküye takıldı; türkü dediysek uzun hava. ne uzun havaymışş! istanbul'a kadar:''kayalaaar, kayalaaarr, kayalaaaaarrr!'' önce sustuk, sonra gülme krizi, en son kulaklarımızı tıkadık. bir ara uyardık fakat sadece sesi kısıldı. allah'tan kitaplar imdada yetişti. o da ben de bu yolculuğu sık sık birbirimize hatırlatırız:)