eğer orda doğup büyüdüyseniz,orada üniversite öğrencisi olarak bulunduysanız ,imkansızlık ve darlıktan(zaman veya para)gidemiyorsanız kelimelerle tarif edilemeyecek bir özlemdir.tv. de veya internette sahaflar çarşısını görünce gözleriniz yaşarır.
- admin's blog
- entry yazmak için giriş yapın veya kayıt olun





içindeyken memleketimi özlüyorum
ankara'dayken tuhaf bir şekilde istanbul'u özlemezdim. şimdi ankara'ya iş için gittiğimde istanbul'u inanılmaz özlüyorum. eşyan nerede sen orada derken doğru demişler.
son zamanlardaki site yerleşim şekli şehrin doğal dokusuna aykırı sanki, istanbul'da yaşıyorum diyemez oralarda yaşayanlar. okuduğunuz okullar, aile çevreniz buradaysa yapacak bişey yok gürültüsüne, patırdısına katlanacaksınız. ben yine de balkanların dağları derim, ya da kafkas yaylaları:)
Tırnağım kadar özlemediğim şehir. Kalabalık yorucu özlediğim tek şey ise sahaflar çarşısı. Orada yaşayanların tümünün intihara meyilli olduğu kanısındayım. Vurun kendinizi daha az acılı olur.
2005 yılında istanbuldaki kısa dönem askerlik görevimi yaptım.Etiler civarında.Amerika gibi bir mahalleydi.Benim istanbulum üsküdar,çengelköy,fatih,beyazıt.Gerisi batı anadolu...
İstanbulu özlüyorum ama derken aslında orada geçen ilk gençlik yıllarımı özlüyorum diyorum.İyi kötü bir istanbul var ama o yıllar nerede?
Âsitâne...Yıllardır içimde büyüyen şehre geçen gün sanki misafirmişim gibi baktım...Uzun uzun baktım..Özlemek gibi "öz"lemek gibi baktım...bir lastikle bağlanmışım gibi o sudan ve köpükten gövdesine, ne kadar hızla kopardıysam kendimi aynı hızla düştüm eteklerine..şimdi yavaşça gidiyorum..yavaşça döneyim diye...
istanbul'u özlemek tuhaf bir şey. içindeyken lan ben burada ne yapıyorum dersiniz. dışına çıkınca ah bir deniz olsa da görsek dersiniz.