kürt milliyetciligi ile turk milliyetciligi arasindaki farklar

(bkz. türk milliyetçilerinin kürt milliyetçilerinden daha kaba olması)

hımmm milli olmak mevzusu demek evet ince bir mevzuu bu mevzuu gerçi hep ince olmayabiliyor...

türkler milli takım yarı finale çıkınca vatan düşman işgalinden kurtulmuş gibi sevinirler mesela. arada açar türk şiiri okurlar, türk devletine sayar söverler. türk polisine gıcık olurlar. türk dili edebiyatı öğretmeni olabilirler. türk filmi izlerler. türk silahlı kuvvetleri terörle mücadele eder. kürtler deyince aklıma pek milli değer gelmiyor doğrusu. milli olamadılar henüz sanırım.

Başlık altında tartışmaya girmek sözlük formatına uygun mu bilmiyorum ama, birkaç açıklama yapma gereği duyuyorum.
Kürtler anadilde eğitim hakkı isteyince, yasaklayanlar gibi faşist olacakları gibi bir düşünceye sahip değilim. Yazımı baştan okuyunca, kavramları kendine göre değiştirip, kavram kargaşası yaratarak "Ben Kürt' üm" demeyi bile ırkçılık olarak gösteren yeni nesil Türk milliyetçilerinin yazılarına benzediğini farkettim. Fakat benim anlatmak istediğim tam tersi.
Kürtler tabii ki anadilde eğitim hakkı isteyecek, en doğal hakları bu.( ki bir Kürt olarak benim de çok istediğim bir şey)
Bunu isteyince faşist olmuyorsun tabii ki. Şunu diyorum; bu dönemde bir etnik grup için istenecek hakların çoğu aslında bir ulus yaratmak için gerekli olan şeyler. Demek ki aslında milliyetçilik düşüncesinin insanlığa kattıkları. Buradan şuna geçeyim, milliyetçiliği çok korkunç göstermek aslında bu düşüncenin yarattığı bazı değerleri görmezden gelmek oluyor. Kürt milliyetçiliğ ile Türk milliyetçiliğinin farkı da burada belki; Kürt milliyeçiliği insanlığın büyük kısmının gelişmesine ve değişmesine yardımcı olmuş "ortak bir eğitim dili" gibi doğal ve gerekli bir talepte bulunurken, Türk milliyetçiliği bu tip taleplerin engellenmesi üzerine kurulmuş.
Yazımda 'ahmakça' şeyler olabilir, kabul ediyorum; çünkü milliyetçilik konusunda okuduğum birkaç kitap dışında çok hakim değilim. Sadece sahip oluğum bilgiler ışığında düşüncelerimi yazmak istedim. Umarım 'bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunmaz' palavrasına takılıp, yazdıklarım görmezden gelinmez.

Farklı olana tahammülsüzlük 'milliyetçilik' değil 'ırkçılıktır'
milliyetçilik /Ulusçuluk/ kavramının olur olmaz her yerde kullanması sinir bozucu.
İki millette de ırkçılık hastalığı var ama nufüsü cok olan her zaman daha hastadır.

kürt milliyetçiliğine sapmadan kürtlerin hakkı savunulamaz gibi bir cümleden sonra yazacak pek bir şey kalmıyor aslında, çünkü hüküm en baştan veriliyor ve verilen hüküm öyle bir hüküm ki ana dilin yasaklandığı bir ülkede ana dilin ile konuşmayı okumayı yazmayı istemen durumunda sende onu yasaklayanlar gibi bir faşist oluyorsun!!!

bunu iddia etmek için savunulan argüman nedir peki "milliyetçlik akımları çıkmadan önce ana dilde eğitim diye bir talep var mıydı?" nerden baksan tutarsızlık nerden baksan ahmakça zira bunu sorana sormak lazım milliyetçilik akımı çıkmadan önce adamın anasının babasının yedi ceddinin konuştuğu okuduğu dil yasak mıydı?

velhasılı kelam "kellim kellim la yenfa" durumu sözkonusu

bak ben ufuk uras ın oyle dedıgını daha yenı ogrendım...bende turk ve kurt milliyetçiligine daha dogrusu boyle kapsamlı bı konuya bı sıtede ancak üç nokta(...)koyarım...

hic bir fark yoktur ikisi de dışlayıcıdır, diğerini ötekileştirir.
(bkz. boş işler bunlar)

gözlerini uçuruma dikmiş ama bu sırada arkasındaki nehre atlamanın daha iyi bir yol olduğu fikrini aklından çıkaramayan, atlarken de pişman olan filmi geri sarıp fırat a atlayan, bu kez de ıslak ölümü beğenmeyen geri saran gerisaran, sonrakendini asan maddeli bir yazı olacağına kuşku yok. biçimsiz, mesnetsiz,iştigal edilmiş nihayet üfürülmüş ırkçı yazılar genelde böyledir. bütün tutarsızlıklarını bir kenara attım yazının ama jakoben faşistliği bir araya getirmesine ürkmedim de değil:)

kürtlerle dalga geçmek için yazılmış, terbiyesizlik...

Uzun zamandır düşündüğüm bir konudur. En başta şunu söyleyeyim Kürt milliyetçiliğine sapmadan Kürtler' in hakkının savunulabileceğini pek olası gelmiyor bana. En basitinden anadilde eğitim hakkı istemenin, miliyetçilik düşüncesinin ortaya çıkardığı bir hakkın kullanımını istemek olduğunu düşünüyorum. Anadilde eğitim hakkı istenirken, milliyetçiliğin almeti farikalarından olan 'ortak, standart bir dil yaratmak' amacı da güdülmüş olmuyor mu? Ya da bir soruyla söyleyeyim söyleyeceğimi; milliyetçilik ideolojisinin olmadığı zamanlarda (Fransız ihtilali öncesi?) anadilde eğitim hakkı istemek diye bir şey varmıydı? İstisnalar olabileceğini göz önünde bulundurarak; toplumlar için şimdiki gibi önemli miydi bu?
Dünyanın şu anki halinin milliyetçilik ideolojisi üzerine kurulmuş birçok yapıya sahip olduğunu görüyoruz. Ulus-devletlerden oluşan bir dünya ve insanlığın son ikiyüzyıllık yaşadığı iktisadi, teknolojik, kültürel v.s. birçok değişim bu yapı sayesinde olmuş. Kürtleri, 'tarihi şanssızlıklardan' ötürü bunlardan mahrum kalmış olarak görüyorum. Kürtler' in özgürlük mücadelesinin de elde etmekte geç kaldıkları bu değişimlerin elde edilme çabası olduğunu düşünüyorum. İşte bu düşündüklerimden dolayı da milliyetçilik düşüncesinden bağımsız bir şekilde Kürtler için hak talep edilebileceğini düşünmüyorum.