minima moralia, adorno'nun başyapıtıdır. İlgilendiği bütün alanları bu kitapta -bazen birkaç sayfalık tek bir fragman içinde- bir araya getirmiştir.
- admin's blog
- entry yazmak için giriş yapın veya kayıt olun
son hareketli başlıklar
şimdi görüntülenenler
minima moralia
2 entry -
|
Hossein alizadeh  Hossein alizadeh - laylahen - YouTube Amedîn amed manyatick@hotmail.com |
|
kurban olam:)  |
|
Rutkay Aziz - Altın Portakal Film Festivali Konuşması  Rutkay Aziz - Altın Portakal Film Festivali Kon… "Dünya'nın en tehlikeli hali, cehaletin örgütlü eyleme geçme halidir." |
|
kiosk - aşk  Kiosk - Ey Dad Az Eshgh (what about love)
… Directed by: Ahmad Kiarostami . Album: Ordinary Man |
|
devlet tanrı gibidir. kendisi görünmez akisleri görünür. |
- Sayfa 1
- ››
Minima Moralia - 153. fragman / Theodor Adorno
Son olarak. - Umutsuzluk karşısında sorumlu bir biçimde sürdürülebilecek tek felsefe, her şeyi kurtarılmanın bakış açısından görünecekleri biçimiyle düşünme çabasıdır. Kurtarılışın dünyaya saçtığı ışıktan başka ışığı yoktur bilginin; başka her şey kurgudur, tekrardır, sadece tekniktir. Perspektifler oluşturulmalı, öyle perspektifler ki dünyayı yerinden uğratsın, yadırgatsın, onu bütün çatlakları, kırışıklıkları, yara izleriyle birlikte bir gün mesihin ışığında görüneceği gibi sefalet ve çarpıklığıyla göstersin. Keyfiliğe ya da cebre kaymadan, sadece nesnelerle temas yoluyla böyle perspektiflere ulaşmak- düşüncenin görevi sadece budur. En kolay şeydir bu, çünkü durum bunu istemektedir bizden, çünkü sonuna kadar götürülen negatiflik, adı konduğunda ve göz kırpmadan yüzleşildiğinde, kendi karşıtının ayna imgesini verir. Ama aynı zamanda en imkansız olan şeydir, çünkü varoluşun menzilinin dışında duran, bir milim bile olsa dışında duran bir bakış açısını gerektirir; oysa hepimiz biliyoruz ki herhangi bir geçerli bilgi ancak varolandan elde edilebilir, ama böyle olduğu için de kaçmaya çalıştığı sefalet ve çarpıklığın izlerini taşır. Düşünce, koşulsuz olan adına kendi koşulluluğunu ne kadar yadsırsa, dünyaya da o kadar bilinçsizce ve dolayısıyla o kadar yıkıcı biçimde teslim eder kendini. Sonunda kendi imkansızlığını bile mümkün olan adına kavramak zorundadır. Ama düşüncenin böylece altına girdiği yükün yanında, kurtarılmanın gerçekliği ya da gerçekdışılığı sorunu da pek önemsizdir.