mustafa akar

Gurulu 1 ceket

kibirli bir ceket alacağım on liraya
artacak terbiyem
ellerimden kuşlar gibi havalanan sabah duaları kadar titiz
babamın kırk yaşına yaraşır 1 ceket
babalar oğullarından kırk yaşı ödünç alırlar
oğullar yetişince kırkına,kırk babanın derdine kalırlar
ölçülü baba ceketleri giyerler çünkü
doğrulukla yoğrulmuş dudakların rengi hiç kalır
ayaktakımı giyecek bu ceketi
ben yaşamaktaki hızımla tutuşturdum ya
hayatın kara talaşlı berbat yüreğini
benim de orda atar
ruhumu köstekleyen bin kuzey rüzgarı
dumanlı saçlarından uçuş eyleyecek sonra ölüm
annen suskun annen kötü
ceketiyle meçhul yaşadı,zehir zıkkım yaşadı
yıkıldı aşka vecdle,aşkı hissettirmeden aşka
aşk demeli toplanıp gelmeli
kendi ciğerlerine öksürmeli
çağ bulaşığı hastalıkları
zırnık meteliğe tamah etmeden
yakmalı kitapları 1 ceket daha almalı
nükteli 1 ceket özenle katlanmış
tematik 1 ceket kederli
sessiz,ağır,güleç belki
düşünsene muhteşem olacak ceket
tahammül edemezsin 1 kara lerze
sadece kitaplar sebebiyle sosyalist
hesapsız,nesepsiz,cebinde mesnevi 1 ceket
husursuz,taranmamış atkuyrukaları gibi havalı
ey annemin çok sevdiği halktan bir kızla evlenmek için
tanrım 1 ceket,iyi huylu,narin,gösterişli
bu sabah yalnız eyüp camii ile ben
deliler gibi genciz genç demek için 1 ceket
ceplerinde yeni şiirlerim,bir sevda mektubu,biraz barut
çılgın karadeniz çakıları,bir deste kara tütün
ufak çay yaprakları da olsun,fotoğraf çektireyim
kızlar,
kapıdaki su saatinin altına saklasınlar resmimi
bu şiiri yazınca sanki gerçek olacak 1 gururlu ceket
askıya paltosunu asarken ruhunu kendinde unutan herkesler
ruh kendinde unutulur mu bunu gerçekten şiir yapmalı
uzun zayıf esmer karaçalı gibi bir mısra yapmalı
bir tarlanın bile kırk yaşını yalnız anamın parmakları bilir
gururlu 1 ceket kırk yaşında giyilir.
mustafa akar (ikindi yağmuru - ekim 2009)

giresun'da birdenbire bir merdiven

sen bu şiiri eninde sonunda yazacaksın İsmail
yamalı askılı tulumunla,en arka sırasında bir otobüsün
mutlu uslu bir serseri olarak,bak işte yaz gelmiş
dökülen nar taneleri,böğürtlen,rezene ve suda alnaçlar
mehmet ali bir sağanak ardına saklanmış
üzünç ayvaları kaynatıyor,öğle serpiyor göllere biraz
raflara dizili düş reçelleri,bizim yorgun geçmişimiz
uzanıp bir 216 yakıyorum,yalancıktan sirocco esiyor
suda armalar okuyorum: ateşyılgını,yitik bir şey:bogaerde
evlerine ve yemeklerine kapanan islamcı ağabeylerimiz
biz çiğ fırtınası altında mevdudi okurduk
bir taş plağa özenerek otuzüç kere dönerdi dünya

ben önceden bakma sen tuhaf yığılırdım şiire
gösteri yapan fokları,yitik kavimleri,penelopeyi falanda sevmem hiç
ezra ve teb şehrinden iki anıt gibi iki şairin karşılaşması
pijamalı ve tabancalı down in giresun'da birdenbire bir
merdiven
herkesin herkesi terkettiği bir yerde-bu ilerde yazılacak abicim
bizi unutuşa kadar parçalayacaklar mı dersin
isa ve minerva ne zaman inecek yeryüzüne
beyazlardan dante'yi bach'lardan our lady'yi niye seçtik
niye bu kızlar saçını açtı dünyaya böyle
el dorado ve andromeda neden dönmedi
sen neden şimdi durup dururken 'kan yalnızlığı' dedin

bırak kocasın dünya,nasıl olsa cennet otuz iki yaşında.

mustafa akar

"Tenezzül" yeni şiir kitabı Profil yayıncılıktan çıktı. Dün aldım ve hemen okudum. Şiirlerin bir araya gelişndeki bütünlük çok hoşuma gitti. Tenezzül son dönemde okuduğum en iyi şiir kitabıydı valla. Tek eleştirim punto biraz daha küçük olsa idi daha güzel olurdu gibi geldi bana. Birde yeni artık ne yazacak. bunu aslında şairle konuşmayı isterdim. Bence az yazmak daha güzel hep.

(bkz. dergah)'ın 2009 nisan sayısında değerli şair ali emre 'nin onarılmış yas bitiğiadlı kitabı hakkında yazmış. biraz isteksizce yazmış veya yazdırılmış gibi duran bu yazıda şöyle bir kısım var: ... ironi kendi özüne dönüyor şimdilerde. ironi özellikle oyun yazarları tarafından kullanılan etkili araçtı. bugünkü şiirimizde dramatik ironi olarak varlığını genişletmiştir. karşı koyuşun ve vurgulu "tek ben" deyişinin karakterine bürünmüştür. dolayısıyla romantik ironi'nin şiirimizde bir yeri kalmadı artık. rilke nin dediği gibi: "derinlere gidin, ironi inmez oralara." ali emre de derinlere iniyor. ironiyi daha zengin bir açıdan ele alıyor bu kitabında...

eklemek istediğim ironi denen şeyin hiç bir zaman kendi özüne dönemeyeceği ve antik yunan'da, ortaçağda, modern ve post modern zamanlarda hep farklı manaya geldiği gerçeğidir.
ikinci olarak dramatik ironi'nin türk şiirinde her zaman romantik ironi'den az kullanıldığı ve romantik ironiyi son zamanlarda çok baba şairlerin kullandığıdır. cemal süreya, osman konuk, haydar ergülen, ali özgür özkarcı, gibi...

her ne kadar ironi derinlere ulaşamasa da 2009 itibariyle derinlerde pek de ele avuca gelir bir şey yoktur

KIŞ ÇINGIRAĞI

ben hep tedirgin,beklerdim arka odalarda
üçüncü çayın demi kırılınca kalkıp girerdim kışa
o süpürülmüş bahçeler,güneş altındaki geçmez şaşkınlık
o kayısı renkli sabah türkçesi
akşamı özetleyen kırk altı hoşça kal lâlesi saydım şimdi
niye diye sorma,niyeleri kaldırmaz ki şiir

bitişler soğuktur soğuk
kar yağıyor şu sıralar yazdığım şiirlere
bir ikindi taşının altına bırakılmış ev ekmekleri gibiyim nicedir
ben sanki bugünü değil,geçmiş gibi yaşadım bu şehirde

kışı sıkıntıyla geçirmek zor şey
deniz kuşları küf kokarsa bu yıl mevsim çetin geçecek biliyorum
su’dan kalemlerle duvarlara yazmalıyım bunu
o çiçekli öğlenler bir düş kadar mıydı,demek yanlış yaşadım
ölüm var diyorum ölüm şimdi,ölüm,yaşanmıyor ki

şimdi neylesek kış
çok konuşulmuş bir dost sohbeti gibi orada
ve biraz bellisi kalmadı hayatımızın üşüyen evlerde gizlice ısrar ettiğimizin
kışın yaygarasına atın beni
menekşe,sessizlik,cama çizilen tren resimleri
ne de olsa ölüm eşlermiş pürüzleri

kaşıklara davrandım kış geldi diye
defneleri,ortancaları soğuk perşembelere alıştırdım
ve o erken büyümüş ve tüm eli bırakılmış çocukların toplandığı
deli atlara uzaktan baktım geldim
annesiz odalar gibiydim,öyleydim
iki saksının kırık dökük arasındaydı gök

bendeki her şey benim yüzümdür
-lambalar,bardaklar,çiçekli güz sürahileri

Mustafa Akar
Kırklar 13

parantez iyi demiş hoş demişte Ali Grkem Userin'nin derkenarda kaç adet yazısını okudu acep? iki olması lazım ki onlarda da kitap tanıtım yazılarıydı. Userin çoğu zaman kitap tanıtım yazıları yazar, otesine geçemez ne yazıkki. parantezinki ilginç bir yorum doğrusu. Arslanbenzer tayfasına şiir olarak yakın ama kafa olarak uzak bence Mustafa Akar, seviyoruz kendisini...

parantezin mustafa akar'la ilgili yorumu gerçekten önemli bence.Arslanbenzer'in antolojisinde de vardı.Şiirini sürekli geliştiriyor. Dergah'ın son sayısında da ikinci yeni yazısı bazı tartışmaları yeniden gündeme getirebilir.Yakında bir şiir kitabı yayınlayacak diye okumuştum bir söyleşisinde.

alttaki entry'e cevap:
mustafa akar'ın ilk çıkan kitabındaki şiirler ile kınknar ve derkenar ve dergahta çıkan şiirlerin arasında baya baya bir fark olduğunu düşünüyorum yani olumlu açıdan. hakan arslanbenzer'in de şahsına kıl olma gibi bir durumu olmadığını düşünüyorum. ama mustafa akar akıllı bir adam. birde şu var mustafa akar'ı ben keşfettim diyordu galiba bi röportajında ibrahim tenekeci. ne kadar doğrudur bilmiyoruz tabii ki. neyse konu bayağı dağıldı zannımca.

ama ayrıca sadece şiir yazmıyor mustafa akar şiir üzerine yazıları da bayağı sağlam. hatta derkenar'da sağlam yazan iki isim var derim ben biri ali gorkem userin biri de mustafa akar.

Dergah'ın yeni sayısında doğu kapısı diye bir şiiri var:"geometrik hendekler arasında ev yapımı dindarlar"diyor ve bence izah gerektirmeyecek derecede iyi bir mısra.Bana kalsa Arslanbenzer ekibiyle birlikte olmalı

ağız dalaşına girmeden şiir yazabilen şairlerden... bu sevindirici.