nurullah genc

bazı mısraları...o kadar.

(bkz. yuruyelim seninle istanbul da)
ya da:
(bkz. kirmizi)

kafiyeli şair uyak mı? uymayak dedim...bunun gibi bir tane daha var şair değil ama yazar nihat gencdiye soyadları benziyor kardeş olmasınlar

güzel bir nurullah genç yazısı:Plugin <em></em> Not Found

halim selim uzaktan ve sessizce şiirler yazan ve dahi naat'ın şairi, yağmur'un şairi olarak bilinendir. öğretim üyesi olan kendisi iktisat alanında hüküm sürmesine karşın şiir alanında da birçok eser vermiştir. dili sadedir. vurucu ve kalbi okşayıcı mısralar yazmıştır. kendi ifadesiyle "naat'ın şairi" olmasından dolayı bazı çevrelerce şiirleri yayınlanmamıştır. dolayısıyla şiirdeki cemaatleşme temayülüne de örneklik eden bir olay yaşamıştır.

bir dönem çok okumamdandır artık kitaplarını elime alasım gelmiyor.
ama bilirim ki onun da çok özel bir şiiri vardır.

İntihar Etme Leyla

sormasam da adını
prangalarım söyler...
iki damla göz yaşı akıtan yüreğime..
baharı unutturan sormasam da adını
soldun bir tabeladır asılan düşlerime..
çaresizlik hep sana özgü müdür sanırsın..
yalnız sen mi kararır,küçülür aldanırsın..
beni de sömürüyor bu zalim vaveyla
intihar etme leyla...
bir muamma akşamı közlere sardın beni..
bir türlü aşamıyorum yasaklarını
ulaşamıyorum sofralarına...
mıknatıslı yolların çekiyor ayaklarımı
ölü bir badem gibi öyle durma karşımda
bir ceset olup düşme hüsranın kollarına..
intihar etme leyla..
mevlevi duruşunla eritiyorsun beynimi
çiçekler manzumesi yanaklarından...
iliğim süzülüyor
geç geldin iklimine yalnızlığımın
ağırlayacak yerim kalmadı hicranını
umutlarımdan başka..
gitme mumyalanmadan cilasıyla ...

Nurullah Genç

Daha dokunmadan kurudu irem
Çöllere bir türlü yağamıyorum
Yeni bir koşunun başlangıcında
Biraz deprem sonrası
Biraz şehir hülyası
Bir kalp yangınından geriye kalan
Siyah gözlerine beni de götür
Artık bu yerlere sığamıyorum

Yalnızsın / Nurullah Genç

Bir akşam ışıkların dağlara güldüğünü
Bir akşam bulutların seyre döküldüğünü
Görürsün hasretiyle sabah ezgilerinin
Bir akşam gözlerin ufka dalar pek derin
Kuşlar öter,uçuşur yeşil dallara konar
Umutlar yaprak yaprak alevlenirde yanar
Son mutluluk sesleri dökülür dudaklardan
İnsanlar gölge gibi çekilir sokaklardan
Rüzgar okşamaktayken anne gibi tenini
Gecenin kolları sessizce yakalar seni
Anlarsın gözlerinin dolup boşaldığını
Anlarsın yalnızlığı ve yalnız kaldığını...