yüzünü birazdan binlerce yıl akılda kalmış gibi aniden
ya geçiyoruz söylenmemiştir hangi sokaktan sekerek
bakıyoruz yaktığımız gemilerin küllerine ağlamadan önce
bakıyoruz akıl almaz her şeyin ucunda isa.
tuhaf.konuşarak içinde kendi tapınaklarının
diyoruz; yüklenirken yaşamak adına herşey
zaten kendisi oluyor tapınmış olmanın.
beni.
sen yağmur sandın o bilinmez sokakta yürürken
tam geçecektim seyirlerin tatillerin içinde gürbüz
oldu olacak sabahlara doğru söz veriyorum bugün
yenilirsek inadına hiç bilinmeyen yorgun bir ceset
unuttum,eskiden bir adında vardı senin.
beni.
küçüktüm dünya küçüktü herkes üşüyordu çünkü
pencere üşüyordu,perde,çirkin duvar,eski resim
geceyi üstüme saldırlardı ben küçüktüm mavi mavi
yaz bitiyordu omzumda ağır bir uçurtma
gitmesen de olur biraz ürper biraz şaşkın ve kibirli
sendin sen aynı adamdın üç kanadın yoktu senin
seni kimse başka bilmiyordu.uyuyordun eskiden kalma.
'kimse bu kadar yalnız olmak istemez elbet
gözleri kapanınca bir dostun,akşamın'
yüzünü birazdan binlerce yıl akılda kalmış gibi aniden
ya geçiyoruz söylenmemiştir hangi sokaktan sekerek
bakıyoruz yaktığımız gemilerin küllerine ağlamadan önce
bakıyoruz akıl almaz her şeyin ucunda isa.
tuhaf.konuşarak içinde kendi tapınaklarının
diyoruz; yüklenirken yaşamak adına herşey
zaten kendisi oluyor tapınmış olmanın.
beni.
sen yağmur sandın o bilinmez sokakta yürürken
tam geçecektim seyirlerin tatillerin içinde gürbüz
oldu olacak sabahlara doğru söz veriyorum bugün
yenilirsek inadına hiç bilinmeyen yorgun bir ceset
unuttum,eskiden bir adında vardı senin.
beni.
küçüktüm dünya küçüktü herkes üşüyordu çünkü
pencere üşüyordu,perde,çirkin duvar,eski resim
geceyi üstüme saldırlardı ben küçüktüm mavi mavi
yaz bitiyordu omzumda ağır bir uçurtma
gitmesen de olur biraz ürper biraz şaşkın ve kibirli
sendin sen aynı adamdın üç kanadın yoktu senin
seni kimse başka bilmiyordu.uyuyordun eskiden kalma.
'kimse bu kadar yalnız olmak istemez elbet
gözleri kapanınca bir dostun,akşamın'
Ekrem Yazıcı
2001 istanbul