STRANA MIRINÊ

Piyana jiyina min hêj tejî û dagirtî şikiya
Emr û hestiyênmin pê keserên giran heliya.
Hêstir û girîn, ax û zarîn,
Ji derdê mirinê re ne tu derman in.

Siha mirinê bi ser serê min de tê;
Saeta min a dawîn lêdide;
Mirininê li nêzîkî min kiriye;
Xuya ye; ezê bibim mêvanê ax û qebrê

Ma ez çi bikim?
Tiştek li destê min ne maye…
An girîn, an stran û dilxweşî.
Ezê bistirêm !...

Ko hêj dest û tiliyên min,
ji darê tenbûra min hê sar ne bûne.
Ezê bistirêm !...
Mirin min dixapîne û dilorîne;

Ez bûm, cîranê mirinê;
Dengê wê ê zîz û giran tê;
û dikeve guhê min,
Gava saz dişkê ;

Teqîn jê tê ;
Mîna teqîna tifingekê.
çira berî mirin û vemirandinê,
Bi şewq û lehba xurt dibiriqe;

Roj berî roavayî
Hîn mezintir û pehintir dibe.
Bi tenê em; însanê qels û reben
Li ber mirinê,

Hîn feqîr û belangaztir dibin,
rojên xwe ên borî tînin bîra xwe,
û wan dihejmêrin;
Ax û ofa dikin û didin girî…

Ma rojên borî çine?
Ma kengê hêjayî girîn û hêstir in?
Rojek e, dîsa rojek e;
Saetek e, dîsa saetek e;

Yê ko tê mîna şev û roja borî ye.
Carna êş û xebat û kêf û şahî;
Carana ax û of û girîn;
Carna di nav gul u gihê,

Carna di nav ax û herî;
û dawî….
Şeva tarî bi ser me de tê….
Yên ko ji nezanî û timakariyxwe

Dest davêjin salên berî û rojên borî
û wan roja di bîra xwe tînin
Destê xwe vedikin û parsekiyê dikin;
Wê bibînin…

Emrê çûyî venagere; rizqê çûyî na ye dewsê;
Wê seh bikin;
Hêviya wan vala ye û mirada wan bê xeyr e.
Jo bona min

Ko tu cara rehê xwe erdê ne da
çûyîn; bê girîn û zehmet e;
Ezê herim….
Mîna pelekî sivik

Ko ba ji darê diweşîne….
Ezê herim bê ax û zarîn;
Bê Şîn û girîn.
Girîn û hêstir ji bona çi?

Ezê herim!
Mîna ba û ablîsokê,
mîna av û ronahiyê….
Xwedê dilê min

Li ser sindiyana jiyînê danî;
û bigirane û zomp^rn qehr û xweşiyê
Lê da.
Qehr û qîmeta saxiya min çi ye?

Dilê min ji dinyayê sar bûye;
Lê ez qedrê jiyîna xwe hêj digrim
Heta ko bikarim
Li ser rêka hêja bimirim;

Xwe bidim kuştin.
Şeva tarî bi ser min de tê.
Ez mêvanê gor û tirba me;
Lê ez ê bistirêm!…

Ko hêj dest û tiliyên min,
ji darê tenbûra min sar ne bûne.
Ezê bistirêm!....
Berî mirinê

Ax û zarîn, şîn û girîn
Ji bona çi ?...
Ezê bistirêm!
Ko hêj dest û tiliyên min

Ji darê tenbûra min sar ne bûne.
Ezê bistirêm!
Strana azahî û serbestiya welatê xwe,
û dengê stran û tenbûra min

Li çiya û zinara,
Li deşt û zozana;
Wê deng bide

Celadet Alî Bedir-Xan

mehmet uzun'un bira qederê adlı romanı onunla ilgilidir; ayrıca "bilura min" isimli şiiri cıwan haco tarafından bestelenmiştir.

Celadet Alî Bedirxan

Bilûra minBilûra min a şîrîn
tu di sariya sibehê
û hingûra êvarê de

Bilûra min a şîrîn
tu di sariya sibehê
û hingûra êvarê de
hevalê bêhevalan,
destbirayê şivan û dilketiyan î.
Dengê te
hêstirên dilên xemgîran,
silava ji hev-veqetiyan,
girîn û zarîna dilketiyan
tîne bîra min.
bilûra min tu î,
xemrevîna terkeserên dinyayê!

Dengê bilûra min,
çiya û zozanên bilind,
kaniyên bi gul û rihan dorgirtî,
guhê şkeft û serê zinaran
guhdarên te ne!
û sira bayê xerbî
te di nav pelên darê de digerîne.

Bilûra min, were emê
bi wî çiyayê bilind re
bi hewa kevin,
û bibin cîranê bayên xurt

û hevalê kimtên wan
yên bi mij û dûman,
û tê de dengê xwe berdin,
û zarîna dengê me
bikeve nav kortal û geliyan
û bêcaniya erdên jêrîn
bihejîne;
û pêlên ava heftreng
ên xemzebaz
nalîna me bigehîne
deşta Sirûç û Diyarbekrê;
û beriya mêrxasên Berazan;
û kalîna berxan
tev şehîna hespan
li me vegerînin.

Bilûra min, binêre û bibihîze!
Roj çû ava,
stêra êvarê bû geş,
kolosên çiyan ên gewr
û hewraniyên wan ên sor û zêrîn
bûne çûn;
û pêlên ava şevê ên reş
ketine deşt û newalan
heta rûyê gir û kepezan.
Di qeraca de
kevir piyê şevgera dixapînin
û bêdengiya şevê de
pêjna lingên mêrxasan tê.

Bilûra min,
dengê xwe berde!
Dinya, mîna zarokekî berşîr,
ket dergûşa xwe;
Dengê xwe berde, bilûra min,
û jê re bilorîne,
xema wê birevîne!
Bilûra min tu î.

Xemrevîna terkeserên dinyayê;
û li rohelatî
dema ko dinya hişyar dibe
ji xew radibe
ji me re
strana azadî û serbestiya
Kurdistanê
binehwirîne,
û dengê wê stranê, bila,
mîna tîrêjên rojê ên pak û zêrîn
bikeve nav dil û guhên me.
Bilûra min,
Tu î xemrevîna dilketiyên welêt.

Seydayê Gerok
(Celadet Alî Bedir-Xan)

nuri bilge ceylan sinemasını pek sevmem. işin aslı seveni de pek sevmem. ama ona bakarsan ben orhan pamuğu da pek sevmem aslında.
ama orhan pamuğun nobel almasına en çok sevinenlerdenim.çünkü orhan pamuk ödülünü bir yerde türk edebiyatı için aldı ve onun aldığı ödül bu coğrafya da yaşayan her edebiyatçının önünü açan da bir ödüldür.
keza nuri bilge ceylan ın en iyi yönetmen ödülü alması da, sinemamız için ön açıcı bir gelişmedir.bu taraflara daha dikkatli bakılmasını sağlar, ve marka değerimizi yükseltir.
bu topraklara büyümüş, bu ülkenin kültürüyle yoğrulmuş insanların kendilerine baktıklarında gördükleri yalnızlık ve güzellikse, ülkeleriyse; bunu söylemeleri önemli ve güzeldir.
reklam böyle olmaz mayk. bu içten bişi

sizin sizden başka dostunuzda yoktu zaten...

bir de şu var , takıldım . sayın admin; new york'tan olacak. hani ukalalık edeyim diye. benim yalnız ve güzel adminim.

biri repliğimizi çalmış, rol kesiyor.

new york'dan öyle gözükür
(bkz. bunlar reklam kokan hareketler mayk)

(bkz. harika)